(1/10 🧵) Als je in NY woont, zie je misschien een nieuwe waarschuwing: “DEZE PRIJS IS INGESTELD DOOR EEN ALGORITME DAT JE PERSOONLIJKE GEGEVENS GEBRUIKT.” Deze verplichte bekendmaking is eind vorig jaar van kracht geworden en het is de eerste poging van een Amerikaanse staat om om te gaan met een nieuwe generatie van surveillance-prijzen.

(2/10) Je kent dynamische prijsstelling—denk aan Ubers, vluchten of concerttickets die stijgen op basis van vraag en aanbod. "Surveillanceprijsstelling" tilt dit naar een nieuw niveau: het gebruik van jouw gegevens om een "prijs voor jou" vast te stellen op basis van jouw voorspelde breekpunt. Dit is, steeds meer, overal.

(4/10) In 2025 testte Delta Fetcherr, naar verluidt een AI die is ontworpen om de hoogste prijs te vinden die een consument zal tolereren. Delta heeft die karakterisering onnauwkeurig genoemd, maar tijdens gesprekken met investeerders prezen de executives de technologie aan als een "superanalist" die een einde zou maken aan statische prijzen. (Link naar afbeelding)

(5/10) Walmart, Whole Foods en Kohls schakelen over op elektronische schaplabels die dynamische prijzen weergeven. Kroger heeft ze uitgerold met Microsoft AI - een opstelling waar een Senaatsonderzoek in 2024 voor waarschuwde dat het "surge pricing" via gezichtsherkenning zou kunnen mogelijk maken. (Kroger beweert dat het alleen prijzen zal verlagen.)

(6/10) Uber volgt de batterijlevensduur. Voormalig uitvoerend directeur Keith Chen merkte in 2016 op dat gebruikers met een lage batterij eerder geneigd zijn om piekprijzen te accepteren. Uber zegt dat het die gegevens niet gebruikt om prijzen vast te stellen, maar de correlatie blijft een punt van regulatoire controle.

(7/10) Sinds John Wanamaker in 1861 het prijslabel populair maakte, hebben vaste prijzen gefunctioneerd als een de facto sociaal contract. Gedurende 150 jaar zorgde dat voor een marktstandaard: dezelfde kosten voor elke klant, ongeacht hun achtergrond of onderhandelingsvaardigheden.

(8/10) Nu gaan we terug naar de bazaar. Maar deze keer sta je niet tegenover een winkelier. Je staat tegenover een enorme digitale infrastructuur die je persoonlijke prijstolerantie berekent.

(9/11) Deze trend heeft zijn verdedigers—Wharton’s Z. John Zhang noemt het efficiëntie en zegt dat het de prijzen zal verlagen. Maar jurist Veena Dubal heeft het "discriminatie" genoemd.

(10/11) In deze nieuwe normaal worden kosten individueel aangepast aan de maximale drempel van een consument en lonen aan de minimale vloer van een werknemer. De volgende keer dat je een prijs ziet, weet dan dat deze mogelijk niet weerspiegelt wat het item waard is—maar wat het algoritme gelooft dat *jij* waard bent.