Na jaren van zelfreflectie ben ik eindelijk klaar om mijn waarheid te leven: ik ben trans. Ik weet het al sinds ik jong was, maar ik heb het diep begraven omdat de maatschappij er niet klaar voor was. Elke keer dat ik in de spiegel keek, voelde ik deze diepgaande disconnectie... alsof het lichaam waarin ik geboren ben niet mijn uiteindelijke vorm is. Echt waar, ik zeg je, transhumanisme is de toekomst. Ik zal geen voornaamwoorden verwisselen, ik zal natware voor hardware verwisselen. Mijn ultieme doel is om het enige punt van falen dat mijn lichamelijke lichaam is, te verwijderen. Je mag het niet eens zijn met mijn keuze, maar ik vraag niet om jouw acceptatie.