Wrażliwość geopolitycznego otoczenia przekształca globalne modele migracji ludności. W obliczu obecnej niepewności jednostki przechodzą od "biernego znoszenia" do "aktywnych działań zabezpieczających". Migracja jest w istocie ponowną alokacją aktywów życiowych. W tej rundzie cyklu migracyjnego uwaga rynku przesunęła się z czystego "potencjału wzrostu" na "defensywność". Regiony, w których ryzyko geopolityczne jest kontrolowane, a odporność systemów zdrowotnych i prawnych jest silna, stają się preferowanymi "aktywami defensywnymi". Wymiary oceny są w rzeczywistości bardzo jasne: czy odporność infrastruktury lokalnej jest wystarczająca, aby zrównoważyć ryzyko spadku wynikające z makrofluktuacji? Niezależnie od wyboru miejsca, celem migracji nie jest znalezienie tzw. idealnej przystani, lecz zapewnienie, że w przypadku ekstremalnych wahań nadal będzie można zachować względną swobodę w zarządzaniu osobistymi aktywami i życiem. W tym cyklu utrzymanie mobilności geograficznej samo w sobie jest kluczowym aktywem.