Airdrops waren voorheen altijd een plotselinge golf van rijkdom, gevolgd door een lange periode van pijn. Na Arb OP herinner ik me dat het meer dan een jaar stil was voordat er weer iets kwam, zoals W, Starknet, en daarna weer een hype die maandenlang op zich liet wachten, en toen verscheen Aster. De basislogica van deze sector heeft drie punten: ten eerste begon het in 2021 toen de SEC strenge reguleringen invoerde waardoor projecten niet langer via voorverkoop munten konden verkopen. Maar sinds het midden van vorig jaar heeft de versoepeling van de reguleringen en de diversificatie van tools ervoor gezorgd dat een aantal projecten die geld nodig hadden, ervoor kozen om via ICO's of nieuwe platforms munten te verkopen om financiering te verkrijgen. Ten tweede kwam de grote airdrop eerder voornamelijk van de hoge marktkapitalisatie van projecten en niet van een hoog percentage. De liquiditeit op de markt kon enkele projecten met een hoge waarde ondersteunen, waardoor individuele gebruikers meer geld konden verdienen. Zelfs projecten op openbare blockchains konden meerdere airdrops gericht op hun ecosysteem uitvoeren. Maar nu, met de afnemende liquiditeit, is het voor projecten die moeite hebben om enkele honderden miljoenen te behouden, moeilijk om goede resultaten te behalen. Ten derde is er het probleem van de onderhandelingspositie van de beurzen, wat al meerdere keren is besproken en niet verder zal worden uitgelegd. Kijkend naar de toekomst, met de ineenstorting van het totale marktkapitalisatiesysteem van altcoins, zal de logica achter airdrops steeds zwakker worden, en de meeste projecten zullen andere strategieën gebruiken om geld in te zamelen en vroege tokens te verdelen.