İlk kez uçakta tek başıma 16 yaşındaydım. Libya'dan Kanada'ya gitmek, aile yok, kimse beni beklemiyor. 20 saatlik uçuş. Yanında yaşlı bir kadının yanında oturuyordu. Işıklar kapandığında ve herkes uyuduğunda, ben hâlâ uyanıktım. Heyecanlı, gergin, korkmuş, üzgün, mutlu, aynı anda tüm duygular yelpazesi beni vurdu. O anda yanımda oturan kadının sessizce hıçkırdığını duydum. İlk kez tek başıma uçuyordum, bu yüzden nasıl tepki vereceğimi pek bilmiyordum. Normal ortamlarda yabancılarla neredeyse hiç konuşmuyordum, hele ki gece 2'de uçakta konuşuyordum. Onu dürttüm ve ne yaşıyorsan bana söylemene gerek yok ama eminim her şey yoluna girecek, şunu söyledim. Sadece gülümsedi ve pencereye bakmaya devam etti. Telefonuma geri döndüm, uyumaya çalıştım. Bir daha hiç konuşmadık. Bazı anlar seninle kalır.