İslam Devrimi, Komik Bir Şekilde Sona Eren Marksist Bir Devrimdi. 70'lerde İran kültürünün büyük bir kısmı Marksizmi benimsedi. Tüm Marksist hareketler ve çoğu din gibi, bu hareket yüzeysel olarak erkekler tarafından yönetilmiş, ancak enerjisini kadınlardan alıyordu. Solcularla takılıyorsanız, bu erkek-kadın dinamiğini anlarsınız; erkekler önde durup, kadınların onaylanmasını sağlamak için endişeyle omuzlarının üzerinden bakıyorlar. İranlı kadınlar, 1963'te oy hakkı ve 1975'te genişletilmiş hukuki haklar dahil olmak üzere yasal reformlarla yakın zamanda güçlendirilmişti. Yeni güçlerini kullanmak istiyorlardı. 1979 İran devrimi'nde Marksistler sokak gücünü sağladı. Sorun şu ki, bu sefer faydalı aptallar çıktı Marksistlerdi. "Faydalı aptallar" terimi, çoğunlukla "entelektüeller" olan, Marksist bir devrimi destekleyen solcu kandırılanları ifade eder. Devrimden sonra, duvara ilk dayanan olduklarını görünce hayal kırıklığına uğrarlar. Marksist bir devrimden sonra, yeni liderler entelektüelleri iktidarda kim varsa şikayet eden sorun çıkaranlar olarak kabul eder. Böyle hoşnutsuzlar devrimi tetiklemek için faydalıdır, ancak sonrasında baş belası olurlar ve öldürülürler. Komik olan şu: Normalde bir Marksist devrimden sonra Marksistler faydalı aptalları temizler. Ancak İran devriminden sonra, İslamcılar tarafından tasfiye edilenler Marksistler oldu. Birçok İranlı Marksist, aralarında birçok kadın da dahil olmak üzere, korkunç bir kaderle karşılaştı; bu komik değil ama aynı zamanda komiktir.