Geliştiricilerin yaşadığı bu varoluşsal kriz seviyesine hayran kalıyorum. Rahatsız edici gerçek şu ki, kimse sana zanaatkar bir kodlayıcı olmanı istemez. Uygulamanızı nasıl kodladığınız ya da zanaatınıza duygusal bir bağlılık hissedip hissetmediğiniz kimse umursamıyor. Her zaman bireyci ustalığının herkes için önemli olduğuna inanacak kadar yüksek maaşla kod maymunuydun. Bu senin dışında kimse için önemli değil. Ne işvereniniz, ne de müşteriniz. Kimse ürünü nasıl yaptığınızla ilgilenmez. Kimse sürecinize olan bağlılığınızı umursamıyor. Son yüzyılda sayısız zanaatkârın yaşadığı aynı şeyi yaşıyorsunuz. Senin adına mutluyum. Ölümlüler arasında yarı tanrı olduğuna inanmaya başlamıştın. Değilsin. Bir makine senden daha iyidir. Şimdi özgürsün.