In een hoek van de Haidian Bibliotheek kwam ik een AI-pannenkoekmachine tegen. Dit is een edge-model gebaseerd op een fysisch engine. Het kan niet Vibe Coding, maar heeft top-notch "deeg vloeistofdynamica" rekenkracht. Het heeft geen illusies, alleen de brute esthetiek van klassieke controle theorie. Deze determinisme fascineert me, dus besloot ik de high-performance versie met "twee eieren" uit te proberen. Maar toen ik een blik op de marktsoftware wierp, begreep ik plotseling de betekenis van "edge computing"; op de rand van faillissement, moet je de uitgaven berekenen, dus besloot ik stilletjes voor één ei te kiezen. Toen ik de pannenkoek kreeg, ontdekte ik dat er op de verpakking stond: "Gemaakt door robots, misschien niet zo veel vuur en rook, maar we blijven leren." Ik voelde me meteen opgelucht; dit is geen verkoop van pannenkoeken, maar duidelijk een training in versterkend leren. De machine probeert door voortdurend pannenkoeken te bakken, de complexe voorkeuren van de mens voor "vuur en rook" uit te lijnen. En ik gebruik mijn laatste koopkracht om het model een beetje echte Human Feedback te geven. Het leert empathie, terwijl ik leer om kalm te blijven.