Sen kazandın kardeşim, bu sefer tamamen kazandın, psikolojik savunmamı kırdın, ben de savunmayı tamamen kırdım. Senin karşında, şiddetli yağmurda vahşi bir köpektim, yol kenarında kahverengi bir yumru gördüğümde bunun kaka olduğunu düşündüm, sevinçle yedim, ama çikolata olduğunu gördüm ve sadece tatlı ağzımla ölebilirdim. Soğuk kışta soğuktan titreyormuş gibi hissettim ve sonunda harabe bir saman kulübesi buldum, hafif sıcaklığı hissetmek için dizlerime sarılırdım ama aniden kulübenin kirişlerinin böcekler tarafından yendiğini, sonraki anda çöktü ve beni soğuk çimlerin içine gömdü. Hayat kurtaran bir pipet aldığımı sanıyordum ama sonunda pipetin bana tutunamadığını fark ettim ve her zaman tutunabileceğimi hissettim, sonra bataklığa daha da batmaya batıyordum, gerçeklik tarafından yenilsem, burnum mavi ve yüzüm şişmiş olsa bile, yüzümü sileyip ayağa kalkıp "sorun yok" diyebilirdim. Ama bu sefer farklı, hafif sözlerin kör bir bıçak gibi, çok keskin değil ama en yumuşak yerden kesilmiş, kanatmayan, ama o kadar acı veriyor ki nefes bile alamıyorsun.